اینجو که خونمه خاکِ دشتسون ِ به خدا

آقای محمد غلامی ـ متولد سال ۱۳۴۲ - اهل بنار آبشیرین دشتستان و دبیرادبیات مدارس دشتستان است.او چند سالی هم در روستای زیارت به تدریس مشغول بود.وی  در قالب‌های کلاسیک، نیمایی و سپید و نیز به گویش محلی شعر می‌سراید. مجموعه شعر او به نام «ریشه‌های روز» شامل اشعار سپید و کلاسیک در سال۱۳۷۵ از سوی انتشارات پروین منتشر شده است . درزیر یکی ازاشعار ایشان را محضرتان عرضه می داریم:
 
دشتسون

دشتسون تا هُفه ریزی نزنه جون نمی یا

غلــّه یل کاشتن ِپاک، مِی سی چه بارون نمی یا ؟

قوس وعقرو خو رداوی،چله و حوت خو رسی

غیرِ بُوشـُحم و کـُلـُم بو تـُو بیابون نمی یا

ای خدا ای نزنی بارونی تا چَن روزِ دِ

خوت می فهمی دیه غلــّه گیرمو دون نمی یا

ای نبو بارون ِگـُت گـُت سرِ شُوم تاشفقی

تـَرت وپاچال نمی یا بَنـّه و کاپون نمی یا

اِی نبوهیچ برکت از تو تـُوای کارِ زرات

گیرِاوآدم ِگـُشنِی تـُو ولات نون نمی یا

اِی بخوا باز همی گَردِی بمونه خُشک و پتی

علف و غلــّه و گل دورِ برازگون نمی یا

بنار – آذر1369