کتاب الهی نامه آیه الله حسن زاده آملی یکی ازکتابهای بسیار جالب و ادبی است که بفرمایش نویسنده محترم از( القائات سّبوحی است که از تحولات روحی و تفکرات عقلی و هیجانات قلبی وهیمان شهودی) بصورت کلمات و جملات ظهور یافته اند.
در ذیل برگزیده ای از این کتاب خدمتتان ارائه می گردد :

الهی ، عارفان گویند (( عرّفنی نفسک)) ، این جاهل گوید (( عرفّنی نفسی ! ))
الهی ، آزمودم تا شکم دایر است ، دل بایر است . (( یا من یحیی الارض المیته))
الهی ، همه گویند خدا کو ، حسن گوید جز خدا کو.
الهی ، آن خواهم که هیچ نخواهم
الهی ، ما را یارای دیدن خورشید نیست ، دم از دیدار خورشید آفرین چون زنیم ؟!
الهی ، همه گویند بده ، حسن گوید بگیر.
الهی ، همه سر آسوده خواهند ، و حسن دل آسوده.
الهی ، اگرچه درویشم ، ولی داراتر از من کیست ، که تو دارایی منی.
الهی ، روزم را چون شبم روحانی گردان ، و شبم را چون روز نورانی !
الهی ، حسنم کردی ، احسنم گردان !
الهی ، خودت گفته ای (( ولا تیا سو ا من روح الله)) ، ناامید چون باشم؟
الهی ، اگرستارالعیوب نبودی ، ما از رسوا یی چه می کردیم؟
الهی ، تو پاک آفرید ه ای ، ما آلوده کرده ایم .
الهی ، پیشانی بر خاک نهادن آسان است ، دل از خاک برداشتن دشوار است.
الهی ، اگر گلم ویا خارم از آن بوستان یارم.
الهی ، ظاهر که این قدر زیباست ، باطن چگونه است؟
الهی ، دلخوشم که الهی گویم.
الهی ، آنکه سحر ندارد ، از خود خبر ندارد.
الهی، ...